Sigurður Konráðsson f. 7. maí 1957, lést 11. apríl 2026
Elsku Siggi
Minn fyrrverandi eiginmaður, lést 11. apríl s.l.
Við áttum 36 ár saman, mörg góð og önnur ekki eins góð. Við eignuðumst þrjú dásamleg börn, sem hafa alltaf verið stoltið okkar.
Eins ljúfur og þú varst, mikill listamaður, fagurkeri, góðum gáfum gæddur og hæfileikaríkur þá fórst þú illa með þig.
Og eins ástfangin og við vorum þá var skilnaður óumflýjanlegur.
En okkur auðnaðist að fyrirgefa hvort öðru og er fyrirgefningin besta gjöfin í lífinu, jafn góð og ástin og kærleikurinn.
Við fylgdum þínum besta og tryggasta vini 10. apríl s.l. (lést 21. mars) og þú varst dáin 11. apríl. Það voru aðeins þrjár vikur á milli ykkar, báðir bráðkvaddir og báðir 68 ára.
Lífið er oft svo undarlegt og sárt.
Ég sagði strax að kannski náði þinn besti vinur bara í þig, eða kannski voru þið búnir að ákveða að fylgjast að í sumarlandið áður en þið komuð í þetta líf.
Við vitum svo lítið, en samt vitum við líka svo margt. Þurfum bara að hlusta í kyrrðinni.
Það er alltaf sárt að kveðja, en okkur finnst ljúft að hugsa núna, að við sjáum þig glaðan og frelsinu fegin, laus við þennann harða sjúkdóm og veikindi undanfarin ár. Það gefur okkur styrk.
Ég kveð þig að sinni og þakka fyrir það góða elsku Siggi minn. Takk fyrir að hafa alltaf elskað mig. Ég veit að stóru englarnir munu umvefja þig og allt yndislega fólkið okkar mun umvefja þig líka.
Blessuð sé minning þín og góða ferð.
Megi gæfan þig geyma,
megi Guð þér færa sigurlag.
Megi sól lýsa þína leið,
megi ljós þitt skína sérhvern dag.
Og bænar bið ég þér,
að ávallt geymi
þig Guð í hendi sér.
Texti, Bjarni Stefán Konráðsson
Elsku börnin mín, innilegar samúðarkveðjur. Elska ykkur.
Kær kveðja,
Bryndís