Elsku afi
Minningarnar um þig eru mér svo kærar.
Fyrsta sem kemur í hugann er þegar ég æpti í sparisjóðnum „afi gamli“svo ómaði um og þér fannst fulllangt gengið. En með árunum varð einmitt afi gamli svo stór hluti af þér og þú sinntir afahlutverkinu með einlægri ást og stolti.
Afi minn, þau voru ófá skiptin okkar ásamt elsku ömmu þar sem mér leið alltaf eins og ég væri sérstök. Allt frá því að róa í selabát, rúnta í Eden og sögurnar af okkur sjálfum þegar við vorum minni sem þú varðveittir og sagðir frá með svo mikilli gleði. Og svo steiktur fiskur á þriðjudagskvöldum, engin fiskur á séns í fiskinn þinn sem við borðuðum undir tónum Elvis Presley og hlustuðum á minningar um ferðalögin ykkar ömmu, tímann hjá Héðni og Svíþjóð. Hvernig það var hægt að tala endalaust um bíla enda áttirðu örugglega stærsta bílablaðasafn sem ég hef séð, og að sjálfsögðu hversu ríkur þú værir að eiga okkur öll, afabörnin þín.
Þú varst svo spenntur fyrir litlu langafastelpunum sem þú áttir von á í lokin og stoltur yfir hvað þið amma höfðuð náð að eignast marga afkomendur.
Þú tékkaðir alltaf á mér og ég mun varðveita síðasta símtalið frá þér sem var einhvern vegin fullkomið síðasta símtal, þó við áttum engan vegin von á því að það væri það.
