Elskuleg eiginkona mín, móðir, tengdamóðir, amma og langamma, Guðlaug Sigrún Sigurjónsdóttir lést á heimili sínu 9.júlí 2026. 

Aðstandendur þakka auðsýnda samúð og hlýhug.

Guðlaug Sigrún var heimavinnandi framan af á meðan börnin uxu úr grasi. Hún vann síðan við verslunarstörf og rak hannyrða- og barnaverslun um árabil. Einnig vann hun í nokkur ár í Tónlistarskóla Akraness og eftir það vann hún í Grundaskóla þar sem hún var í miklu uppáhaldi hjá börnum.

Hún var alla tíð mikil saumakona og lærði söng. Hún var hrifin af allri tónlist og hafði sérstaklega gaman af gömlu dægurlögunum.

Útför Guðlaugar Sigrúnar fer fram í Akraneskirkju þann 23.júlí og hefst athöfnin kl. 13 

[DEFAULT]

Það er ósanngjarnt og erfitt að sætta sig við að þú hafir verið tekin svona snögglega frá okkur. Það er svo margt sem ég hefði viljað segja við þig og svo margt sem við áttum enn eftir að gera saman.

Þegar ég hugsa til þín rifjast upp margar dýrmætar minningar. Mér er svo minnisstætt þegar þú vannst í Grundaskóla. Mesta sportið var að kíkja niður til þín og þú tókst alltaf á móti mér og vinkonum mínum með opnum örmum. Það skipti engu máli hversu annasamt var, ég fann alltaf fyrir hlýjunni og ástinni sem einkenndi þig. Allir krakkarnir dýrkuðu ömmu Gullu og ég var alltaf svo montin af því að þú værir amma mín.

Sú umhyggja sem þú sýndir öðrum var einkennandi fyrir þig. Þú varst alltaf svo stolt af fólkinu þínu og talaðir oft um það hversu þakklát þú værir fyrir börnin þín, barnabörnin og langömmubörnin, og fyrir það að allir væru hraustir. Þú gladdist yfir hverjum áfanga í lífi okkar og samgladdist okkur af heilum hug. Þú spurðir út í lífið okkar og börnin af einlægum áhuga og hlakkaðir alltaf til að fá fréttir af okkur. 

Það var líka margt sem ég dáðist að hjá þér. Ég dáðist alltaf að því hversu ótrúlega flink þú varst. Hvort sem það var við saumavélina, skartgripagerð, með prjónana eða heklunálina, öll handavinna lék í höndunum á þér. Við spjölluðum oft um handavinnu og skoðuðum saman uppskriftir. Þú ætlaðir alltaf að kenna mér að hekla og mér finnst svo sárt að vita að sú stund muni aldrei koma.

Þú varst ekki einungis handlagin og umhyggjusöm, heldur hafðir þú alltaf gaman af söng og dansi og kunnir vel að meta góðan húmor. Mér verður seint úr minni þau ófáu skipti sem við krakkarnir tókum yfir bílskúrinn ykkar á Steinsstaðarflötinni og héldum þar okkar eigin sýningu með söng- og dansatriðum. Þú hafðir gaman af fjörinu og leyfðir okkur að njóta þess að vera börn. Það eru einmitt svona augnablik sem lifa sterkast í minningunni.

Nú þegar ég hugsa til þín finn ég fyrir söknuði og hlýju. Ég brosi við tilhugsuninni um að nú sért þú komin til langömmu Gunnu. Ég sé fyrir mér að hún hafi tekið á móti þér með bros á vör, að sjálfsögðu hummandi og með nýbakaðar pönnukökur. Sú hugsun veitir mér huggun.

Elsku amma, takk fyrir alla ástina, hlýjuna og ómetanlegu minningarnar sem þú gafst mér. Þín verður sárt saknað, þú munt alltaf eiga sérstakan stað í hjarta mínu.


Það er ofboðslega sárt hvað þú varst tekin alltof snemma frá okkur. Þú varst mér svo kær og mun ég alltaf minnast þinnar góðu nærveru. Það eru ófáar minningar sem hafa rifjast upp síðustu daga. Ég minnist þess sérstaklega þegar við sátum saman við eldhúsborðið að borða hrökkbrauð (alltaf þrjú lög) með smjöri og osti og spjölluðum um daginn og veginn. Það var alltaf gott að leita til þín amma og mun ég alltaf muna eftir kærleikanum sem þú sýndir okkur þegar eitthvað bjátaði á.

Þú hvattir mig alltaf áfram í söngnum og var ég alltaf svo spennt að syngja fyrir þig. Takk fyrir stuðninginn elsku amma.

Ég hugsa hlýtt til þín og trúi að amma Gunna taki blíðlega á móti þér og saman fylgist þið með okkur öllum.

Takk fyrir allt og allt elsku amma Gulla, við sjáumst seinna.

Það er skrítið hvernig lífið getur breyst hratt.

Einn daginn ræðum við flutninga, heimsóknir og afmæli langömmubarnanna og þann næsta er komið að hinstu kveðjustund.

Síðustu daga hafa alls kyns minningar poppað upp, sem gerir mig meyra, ég vildi óska að þær yrðu fleiri.


Ég er þakklát fyrir þig amma mín, og afa, þar sem þið eigið bæði stóran þátt í hversu góð og skemmtileg uppvaxtarárin mín voru.


Allar stundirnar uppí Skorradal, allar leik-og danssýningarnar sem við gigguðum fyrir ykkur og sömu brandarana sem voru sagðir aftur og aftur, alltaf voru þið til í að horfa og hlusta. Heima hjá ömmu og afa mátti líka allt. Vaka lengur, “malla” þar sem við tókum öll kryddin úr skúffunni og blönduðum þeim saman, rúntarnir uppí Skorradal þar sem við fengum að prófa keyra og ekki má gleyma kvöldkaffinu þar sem við sátum saman við eldhúsborðið og fengum cheerios með sykri eða góða samloku af hrökkbrauði.


Þú varst líka svo flink að sauma. Þegar unglingaveikin tók við og ekkert var nógu flott til að vera í við útskrift úr grunnskóla, bauðst þú til þess að sauma á mig kjól. Við teiknuðum hann saman á blað og þú vippaðir honum fram eins og ekkert væri. Ég var svo ánægð með hann og mun alltaf passa vel upp á hann. 


Einn daginn verð ég líka amma Gulla, alveg eins og þú, það mun alltaf minna mig á þig og verð ég alltaf þakklát fyrir það.


Minningarsíður

Nýleg andlát

Útfarir

Hlaðvarp

Þjónustusíða

Fræðsluefni

Guðlaug Sigrún Sigurjónsdóttir

Andlátstilkynning

Útför

Aðstandendur

Þakkir

Elsku amma Gulla mín

Elsku amma Gulla

Elsku amma Gulla