Elskuleg systir okkar, mágkona og frænka 

Edda Rósa Helgadóttir lést þann 29 ágúst 2026 á hjúkrunarheimilinu Sléttunni.

útför hefur þegar farið framm.

Edda Rósa Helgadóttir fæddist í Reykjavík 14. ágúst 1952. Hún lést á hjúkrunarheimilinu Sléttunni 29. ágúst 2026.

Foreldrar hennar voru Helgi Jóhannesson, f. 25. júlí 1922, d. 16. janúar 2021, og Erla Hrólfsdóttir, f. 7. janúar 1933, d. 29. apríl 2016.

Systkini hennar eru Heiðveig, f. 21. apríl 1955, maki hennar er Tómas H. Ragnarsson; Helgi Viðar, f. 26. ágúst 1956, maki hans er Marion Valser; Sigurður, f. 8. október 1963, maki hans er Heidi Greenfield; Smári, f. 22. febrúar 1970.

[DEFAULT]

Við systkinin fórum reglulega í heimsókn til ömmu og afa þegar við vorum krakkar og þar var Edda. Þótt hún væri fullorðin var alltaf hægt að treysta á að hún væri til í að leika við okkur, spila við okkur eða gera eitthvað skemmtilegt.

Manni hlakkaði oft til að fara upp á Víghólastíg, þá var okkar fyrsta verk að vekja Eddu og svo fórum við oftast að spila Olsen Olsen, rommí, þjóf og veiðimann. Hún gaf okkur ekkert eftir þó svo hún væri mikið eldri en við.

Edda hafði sínar venjur, sínar dillur og sínar mjög ákveðnu skoðanir á því hvernig hlutirnir áttu að vera.

Sem barn fannst mér til dæmis mjög skrítið hvað hún borðaði lítið af mat og eini drykkurinn sem hún drakk var Coca-Cola. Þá var farin sér ferð fyrir hana og keyptur kassi af kóki í gleri og okkur fannst alltaf jafn fyndið þegar hún fór að vinda upp á flöskuna við munninn á sér. Það mátti ekki einn einasti dropi fara til spillis, svo var flaskan tekin á hvolf og beðið eftir að tungan myndi grípa síðasta dropann. Hennar uppáhaldsmatur var þegar amma steikti kótilettur upp úr raspi, svo hófst aðgerðin á kjötinu. Fyrst var allt raspið skafað utan af kótilettunni. „Maður á alltaf að borða það besta fyrst,“ sagði hún. Svo var kjötið skorið niður í litla, jafna teninga, sulta smurð á og svo fylgdi hrásalat með. Alltaf stóð maður yfir henni og stundum var maður heppinn þegar hún tímdi að gefa manni einn bita með sér.

Edda var einn al mesti safnari sem ég þekki og mun eflaust nokkurn tímann kynnast. Pennar, styttur, ísskápaseglar, kort og geisladiskar. Man ég furðaði mig oft á því hvað hún ætti marga geisladiska og margir þeirra óuppteknir ennþá í plastinu og það jú auðvitað vegna þess að það var vara eintak ef hinn skyldi skemmast.

En kortin voru það sem var hennar uppáhald. Það skipti engu máli hvort það var debetkort, Visa-kort, símakort, gjafakort eða einhvers konar inneignarkort. Ef það var kort, þá vildi Edda eiga það. Gleymi því ekki ein jólin þegar Sigurður bróðir hennar gaf henni kort í jólagjöf. Hún grét eins og einhver hefði dáið, hún varð svo glöð því jú kortin voru frá Kanada.

Edda eignaðist ekki börn sjálf, en hún var ABC-foreldri og sýndi mér oft myndir af barninu sem hún átti þar og hvað hún var stolt. Börn voru líf hennar og yndi og þegar hún fékk að halda á þeim talaði hún um það í marga daga eftir á.

Ég var einstaklega heppin með það að Edda elskaði leikhús eins og ég sjálf. Vegna hennar hef ég sennilega séð nær öll barnaleikrit sem sett voru upp á mínum uppvaxtarárum. Hún fór með mig á sýningu eftir sýningu og í dag átta ég mig enn betur á því hversu dýrmætt það var.

Edda hafði mikinn húmor. Hún var líka óskaplega þrjósk og auðvitað hafði hún alltaf rétt fyrir sér. Að minnsta kosti að hennar eigin mati.

Hún elskaði dýralífsþætti og hafði sérstakt dálæti á tígrisdýrum. Hún talaði um hvað hana langaði mikið að eiga tígrisdýr. Það var draumagæludýrið hennar og ég held að enginn hafi nokkurn tímann náð að sannfæra hana almennilega um að tígrisdýr væri kannski ekki alveg hentugasta heimilisdýrið. Hún var með lausn á því, hún myndi sko bara þjálfa það.

Edda hafði líka alveg einstakan hæfileika sem ég hef aldrei séð hjá nokkurri annarri manneskju. Hún gat hlustað á þrjár útvarpsstöðvar í einu. Hún var með þrjú lítil vasaútvörp, öll stillt á sitt hvora stöðina, og einhvern veginn vissi hún samt nákvæmlega hvað var í gangi á þeim öllum. Edda mátti helst ekki missa af neinu.

Minning sem mér þykir ofboðslega vænt um í dag er þegar hún passaði okkur systkinin stundum. Fyrir svefninn þurfti að fara með bænirnar. Og það var ekki nóg að fara með eina.

Hún lagði höndina á bringuna á okkur og þá hófst rullan: „Faðir vor, þú sem ert á himnum…“ og síðan hver barnabænin á fætur annarri. Og að lokum kom Guð geymi þig.

Elsku Edda, takk fyrir allt sem þú gafst mér. Takk fyrir tímann, hláturinn, leikhúsferðirnar, öll spilin og allar litlu stundirnar sem ég vissi kannski ekki þá hversu dýrmætar yrðu síðar.

Takk fyrir alla ástina og væntumþykjuna. Það var afskaplega dýrmætt að fá að alast upp með þér og eiga Eddu frænku.

Mér finnst sárt að börnin mín hafi ekki fengið að kynnast þér eins og ég gerði, en þau munu fá að heyra sögurnar af þér.

Minningarsíður

Nýleg andlát

Útfarir

Hlaðvarp

Þjónustusíða

Fræðsluefni

Edda Rósa Helgadóttir

Andlátstilkynning

Útför

Elsku Edda frænka