Elsku besti pabbi okkar, sonur, bróðir og mágur

Útför fer fram föstudaginn 5. júní 2026 í Fríkirkjunni í Reykjavík

Björgvin Fannar Ómarsson fæddist í Bandaríkjunum 4. nóvember 1989. Hann lést á Akureyri 26. maí 2026, aðeins 36 ára að aldri.

Foreldrar hans voru Ómar Örn Eysteinsson, fæddur 17. desember 1954, látinn 27. júlí 2007, og Jo Ann Ashouwak, fædd 18. júní 1958, látin 23. ágúst 2001. Fyrstu þrjú ár ævi sinnar bjó Björgvin í Bandaríkjunum, en árið 1993 kom hann í fóstur til Guðvarðar Haraldssonar og Stefaníu Jónsdóttur, eða Varða og Lóu eins og þau voru jafnan kölluð. Hann ólst upp í Sandgerði þar til fjölskyldan flutti til Ólafsfjarðar árið 1998, þar sem hann átti heimili sitt og myndaði sterk tengsl við fjölskyldu og vini.

Björgvin átti mörg systkini. Alsystir hans er Dísa Lea, f. 1987, og hálfsystir hans samfeðra er Tinna Hrund f. 1978. Fóstursystkini hans eru Áslaug Bára, f. 1974, Ingimundur, f. 1977, Halldóra, f. 1980, og Eysteinn, f. 1981. Fjölskylduböndin voru honum mikilvæg og naut hann þess að verja tíma með sínum nánustu.

Þann 9. september 2019 kvæntist Björgvin Ingu Rún Ólafsdóttur, fæddri 21. júlí 1992. Saman eignuðust þau tvær yndislegar dætur, Emelíu Dís, fædda 10. október 2016, og Aþenu Mist, fædda 5. mars 2021. Þau slitu samvistum árið 2024. Dæturnar voru augasteinar Björgvins og það sem hann elskaði mest í lífinu. Um þær snerist heimurinn hans og velferð þeirra var honum ávallt efst í huga.

Sextán ára gamall hóf Björgvin störf til sjós og varð sjómennskan hans ævistarf. Hann sigldi um árabil á Kleifaberginu, síðar á Arnari og síðustu árið á Ljósafelli. Hann var duglegur, úrræðagóður og naut þess að starfa á sjónum, þar sem honum leið best.

Björgvin var maður margra hæfileika. Hann hafði mikla ánægju af veiði og útivist og hafði einnig gaman af golfi. Það vakti oft athygli þeirra sem þekktu hann að sama hvaða íþrótt hann tók sér fyrir hendur, þá virtist hann hafa meðfædda hæfileika til að ná góðum árangri. Hann var keppnismaður að eðlisfari, en um leið léttur í lund og góður félagi.

Þeir sem þekktu Björgvin muna einnig eftir matarást hans. Hann hafði einstaklega gaman af góðum mat og var sannkallaður sælkeri. Hann hafði sín sérkenni eins og flestir; meðal annars var hann sjaldan í öðrum skóm en Adidas-inniskóm, sem urðu nánast eitt af hans einkennum.

Björgvin skilur eftir sig ótal minningar um hlýjan, duglegan og hæfileikaríkan mann sem lifði lífinu á sínum eigin forsendum. Þótt ævi hans hafi verið styttri en nokkurn óraði fyrir lifir minning hans áfram í hjörtum dætra hans, fjölskyldu, vina og allra þeirra sem nutu samvista við hann.

Minning hans verður varðveitt með kærleika og þakklæti um ókomin ár.

Lúðvík Már Ríkharðsson

Takk fyrir allar góðu stundirnar þegar við lékum okkur saman sem pollar á Ólafsfirði og svo líka þær stundir þegar við vorum saman á Kleifaberginu til margra ára . Þær minningar munu lifa alla tíð. Meigi guð gefa fjölskyldunni og vinum styrk á þessum erfiðum tímum. 

[DEFAULT]

Það er erfitt að setjast niður og finna réttu orðin þegar maður þarf að kveðja einhvern sem hefur fylgt manni svona lengi. Fyrstu minningarnar okkar saman eru úr pössun hjá ömmu og úr bústaðnum úti í sveit, sem eru meðal þeirra dýrmætustu sem ég á úr æskunni. Ég mun aldrei gleyma því þegar ég hitti þig fyrst, strax þá fannst mér þú vera svalasti frændi sem ég átti.

Ég man líka hvað mér fannst þú svalur þegar þú spilaðir á gítar. Þú varst svo góður og það hafði meiri áhrif á mig en þú vissir líklega sjálfur. Þú varðst mikill innblástur fyrir mig að læra á gítar, því ég vildi vera eins og þú.

Á unglingsárunum urðum við svo enn nánari. Við áttum margar góðar stundir saman og sköpuðum minningar sem ég mun alltaf varðveita. Margar þeirra voru kannski hversdagslegar á sínum tíma, en það eru einmitt slíkar stundir sem verða svo dýrmætar þegar maður lítur til baka.

Það er skrítið og sárt að hugsa til þess að ég geti ekki lengur tekið upp símann og heyrt í þér. Ekki sent þér skilaboð, ekki hlegið með þér. Það eru litlu hlutirnir sem verða allt í einu svo stórir þegar maður missir einhvern.

Þú varst virkilega einstök manneskja, Björgvin. Alltaf svo jákvæður, hlýr og góður við alla í kringum þig. Það sem stóð mér alltaf mest fyrir hugskotssjónum var hversu einlægur þú varst og hvað þú hafðir mikinn áhuga á fólki. Jafnvel úr fjarlægð tók maður eftir því að þér stóð raunverulega ekki á sama.

Ég mun alltaf muna eftir brosinu þínu, hlátrinum þínum og þessum aulabröndurum sem þú gast komið með á nákvæmlega réttum tíma. Það var stutt í gleðina hjá þér og þú hafðir þann sjaldgæfa eiginleika að geta gert venjulegar stundir skemmtilegri.

Þó ég hafi alltaf kallað þig litla frænda minn, þótt við værum fæddir sama ár og það hafi kannski ekki alveg staðist skoðun, þá varstu alltaf manneskja sem ég leit mikið upp til. Góðmennskan þín, jákvæðnin, hlýjan og einlægi áhuginn sem þú sýndir fólki í kringum þig eru eiginleikar sem ég mun aldrei gleyma.

Ég er þakklátur fyrir að hafa átt þig sem „litla“ frænda og vin. Ég er þakklátur fyrir minningarnar og fyrir allt sem þú varst. Það er erfitt að kveðja, en ég mun halda áfram að bera þig með mér í minningunum, í brosinu, í húmornum og í öllu því góða sem þú gafst frá þér.

Hugur minn er hjá fjölskyldunni þinni og öllum sem elska þig.

Ég vill byrja á því að spurja spurningu sem hefur legið mér á hjarta síðustu daga.

Við kynntumst á unglingsárum og síðan þá höfum við alltaf verið bræður. Ég segi reglulega sögur af misgáfuðum hlutum sem við gerðum af okkur, útilegur og bílferðir sem við fórum í og af öllum þeim sælkera mat sem við borðuðum saman. 

Ég fór í mína fyrstu útilegu með þér þar sem þú kenndir mér að sveifla golfkylfu, sem var fyrsta og eina skiptið sem ég gerði það. Þú hrifsaðir svo kylfuna úr höndunum á mér vegna þess að kúlan flaug mun lengra en þú hélst að ég gæti náð og endaði í glugga á sumarbústað.

Við fórum reglulega út að borða saman og eitt skiptið tókst þér að sannfæra mig um að smakka snigla. Ég hélt að ég myndi hata það en svo var ekki, eftir það vandi ég mig á að gefa öllum mat tækifæri að minnsta kosti einu sinni.

Þú þoldir ekki hvernig ég klæddi mig stundum og hentir oft gömlu fötunum þínum í mig af því við vorum með svipaða líkamsbyggingu, og hlógum svo að því þegar fólk ruglaði okkur saman. Í dag er ég viss um að þetta hafi verið afsökun fyrir þig til þess að kaupa þér ný föt. Ég kvartaði ekki.

Við rifumst reglulega, en ekki á slæman hátt, við rifumst eins og bræður um hluti sem skiptu ekki máli og hlógum svo eftir það.

Á þessum tímum þegar þú varst í landi þá var ég yfirleitt ekki langt undan. Þú komst oft og sóttir mig í vinnuna því þú nenntir ekki að bíða eftir mér, og ef við vorum ekki að gera eitthvað af okkur, sátum við saman og horfðum á anime, spiluðum tölvuleiki eða jafnvel bara köstuðum hlutum á milli okkar. 

Ég man líka þegar þú sagðir mér að þú værir að verða pabbi og hversu spenntur þú varst og síðan kom Emelía. Síðan sagðiru mér að það væri annað á leiðinni og spurðir mig hvort ég vildi vera guðfaðir hennar Aþenu og ég man hversu stoltur ég var. 

Svona hafa síðustu dagar verið, frá því að ég fékk þessar fréttir hef ég setið heima hjá mér og hugsað til baka um þann tíma sem við eyddum saman, minningarnar sem urðu til, sögurnar sem ég segi frá. Við höfum hlegið, grátið og öskrað saman. Ég er manneskjan sem ég er í dag að miklu leyti vegna þess að ég eyddi svo miklum tíma með þér. Þú gafst mér svo mikið og varst svo oft til staðar fyrir mig. Ég verð ávalt innilega þakklátur fyrir þann tíma sem við eyddum saman og ég kvíði fyrir því að vita að hann verður ekki lengri.

Þannig ég kem aftur að þeirri spurningu sem hefur legið mér á hjarta síðstu daga. 
Hvenær deyja menn?

Á lífsleiðinni okkar kom þessi spurning upp nokkrum sinnum og nú meira en nokkurntímann þarf ég að halda í svarið sem við lærðum.
Menn deyja þegar þeir gleymast.

Ég mun bera og varðveita þessar minningar með mér og segja þessar sögur eins lengi og röddin mín leyfir og ég veit að ég er ekki sá eini sem á svona sögur því þú snertir líf svo margra í kringum þig. Einn daginn þegar við hittumst aftur þá mun ég segja þér sögur af öllu því sem að hefur gerst og við munum hlæja.

Takk fyrir allann þann tíma sem við eyddum saman.

hvernig kveður Maður ungan mann og sinn besta vin? það er þyngra en èg hefði einhvern tíman ýmindað mèr... 

takk fyrir alla tímana okkar, Facebook spjöllin sem Eg geymi einsog gull , FaceTime-in , hláturinn og allan þann stuðning sem við gáfum hvort öðru..

Fljúðu hæðst af öllum elsku fallegi engilinn minn og Mundu að þú ert alltaf elskaður og aldrei gleymdur...

Sjáumst þegar minn tími kemur❤️❤️

Það er erfitt að sætta sig við að þú sért farinn. En í dag fylgdi ég þér síðustu skrefin 💔💔

Oh hvað ég vildi óska þess að við hefðum haft aðeins lengri tíma saman en þó hann hafi verið stuttur þá er ég svo þakklát fyrir hann þar sem það var eins og við hefðum alltaf þekkst og við smullum saman. 🥰❤️

Við vorum lík að mörgu leyti, deildum sama tónlistarsmekk og elskuðum hryllingsmyndir, höfðum gaman af því að ferðast, elda góðan mat og ræða allt milli himins og jarðar. Með þér gat ég verið ég sjálf. Og ég veit að þú varst alltaf þú sjálfur þegar ég var nálægt, því ég sá nefnilega alltaf í gegnum þig 🤭🥰 

Og eftir margra ára hræðslu við að opna þig um tilfinningar þínar leyfðir þú mér að kynnast þeirri hlið á þér sem var svo hlý, einlæg og falleg þó þér hafi kannski ekki fundist það, en við vorum byrjuð á nýju verkefni og vorum komin langt með þá vinnu sem við ætluðum að vinna saman og var ég svo stolt af þér elsku hjartað. Það traust og sú nánd sem við byggðum upp er eitthvað sem ég mun ávallt þakka fyrir ❤️

Ég á eftir að sakna TikTok-kvöldanna okkar þar sem við hlógum endalaust saman að einhverju sem enginn annar hefði skilið. Ég á eftir að sakna allra litlu augnablikanna sem gerðu dagana svo sérstaka. Og þá sérstaklega á ég eftir að sakna þess að þurfa að vera alltaf á varðbergi þegar ég kem af klósettinu, því þú varst alltaf tilbúinn að bregða mér og hlæja svo að því á eftir 😂❤️

Söknuðurinn er mikill, en ég er jafnframt óendanlega þakklát fyrir að fá þig inn í líf mitt og hafa fengið að kynnast þér, elska þig og skapa með þér minningar sem ég mun bera með mér alla ævi ❤️❤️

Fjölskyldan þín hérna á Akureyri syrgir þig líka ákaft þar sem þú smell passaðir inn. Og var eins og þú hefðir alltaf verið einn af okkur 💔❤️

Hvíldu í friði, elsku fallegi Björgvin Fannar. Minning þín mun lifa áfram í hjarta mínu og öll fallegu skilaboðin sem þú sendir mér eins og þessi miði sem lítur mjög vel út sem wallpaper á símanum mínum 🕊️❤️

Ps. Ég mun kannski leyfa þér að vinna næst í skíta kalli þegar við hittumst 🤭❤️

Elska þig af öllu hjarta, þín Linda ❤️❤️❤️

Mig dreymdi draum. Ég var ég búsett í Svíþjóð og hringdi í mömmu sagði henni að hún væri að fara að eignast tvíbura. Mamma hló og sagði nei nei. Innan við ár leið og var ég komin heim til Íslands, síminn hringir. Það sem síðar gerist er að Dísa og Björgvin komu inn í okkar líf. Nú voru “tvíburarnir” komnir til okkar. 

Bjöggi var brothættur lítill drengur. Bjöggi var samt svo skemmtilegur. Hann átti í vanda með að tengjast og treysta okkur til að byrja með. Eina leiðin leiðin til þess að koma honum undir vatn var að ég fór með hann í sturtu. Þar hélt ég á þessum hnoðra sem hafði ekki annars kost en að treysta þessari stúlku sem vildi aldrei nema það besta fyrir hann. 

Það var svo skemmtilegt að hlusta á Bjögga þegar hann sagði frá því þegar hann fæddist í Sandgerði. Mamma var mamma hans! Það veit ég að mamma og pabbi gáfu Bjögga allt það besta sem þau höfðu upp á að bjóða. Við systkinin gerðum okkar allra besta til þess að veita honum þá hlýju og öryggi sem hann þurfti. Það er svo margt sem hægt er að segja frá. 

Cowabunga, er nokkuð sem ég hef ávallt munað eftir. Þetta er orðið sem hann Bjöggi sagði stakt og stöðugt með stæl! Lillinn minn sem gekk sjálfur upp að altari til að taka við skírn. Sá sem stóð á kókkassa þegar við fórum í myndatöku. Sá sem gekk um í adidas inniskóm sama hvað. Sá sem vildi vera í sambandi. Sá sem hafði ekki kjarkinn til að biðja um aðstoð þegar hann þurfti verulega á því að halda. Sá sem upplifði að hann væri fyrir. 

Svo eigum við Bjögga sem vildi gera vel í lífinu. Bjöggi sem átti tvær dætur sem hann elskaði meira en allt. Bjöggi sem ætlaði að gera vel í framtíðinni. Bjöggi sem vildi eiga fjölskyldulíf. Bjöggi sem vissi hver hans stóra ást var. 

Það var himinn og haf á milli okkar Bjögga. Samt sem áður var sú tenging sem varð að verða þegar hann kom til okkar í Sandgerði. Það sem tengdi okkur saman var ástríða fyrir matargerð. Hann sendi mér skiló þegar hann var að kaupa sér nýja eldhúsgræju. Þegar hann var að prófa nýja uppskrift. Okkur þótti gaman að prófa og sýndum hvort öðru bæði þegar það heppnaðist vel eða varð algjört klúður! Bæði vorum við á þeirri bylgju að “töfrar taka tíma” þolinmæðin í eldhúsinu skiptir öllu. Að vera í endhúsinu endurnærir okkur. Ekki er verra að hann Bjöggi minn fær nú að taka í sleif með mömmu og prófa nýjar uppskrifir sem þurfa að vera klárar þegar ég kem. Ég er neflilega búin að setja þeim fyrir. 

Elsku litli bróður minn nú ertu farinn og ég á erfitt með að sætta mig við það. Ég veit að hörð hef ég verið við þig síðast liðið ár. En það var mitt hlutverk. Allt það sem áður gerðist sem ekki er hægt að taka til baka né leiðrétta verður að vera hjá okkur. Ég kem til með að sakna þín minn litli úlfastrákur! Fallegi skemmtilegi lilli bró. 

Elsku Björgvin, ég á erfitt með að hugsa að þú sért farin. Við minnumst manns sem hafði djúp áhrif á líf okkar. Hann var hjartahlýr, ljúfur og góður maður sem elskaði konuna sína og börnin sín af öllu hjarta. Þó að líf hans hafi verið fullt af áskorunum, var hann alltaf að reyna að finna réttu leiðina til að sameinast fjölskyldu sinni aftur eftir að hafa dottið út af sporinu.

Nafnið hans mun alltaf tengjast ást, umhyggju og þeirri óbilandi trú að betri dagar væru í vændum. Björgvin barðist í gegnum erfiða tíma, sérstaklega í baráttu sinni við vímuvanda og andleg veikindi. Þetta voru stundir sem settu mikla pressu á hann, en hann lét aldrei ást sína á fjölskyldunni koma í skugga þess.

Hann var maður sem var alltaf til staðar fyrir sína, jafnvel þegar honum leið illa. Ást hans var óendanleg og hann var alltaf að leita leiða til að laga það sem brotið var. Þrátt fyrir erfiðleika sína sýndi hann okkur öllum hvað það þýðir að elska óeigingjarnt og vera til staðar fyrir aðra. 

Við munum sakna hans innilega og munum halda áfram að minnast hans með hlýju í hjörtum okkar. Björgvin mun alltaf vera í minni mínu, sem maður sem barðist fyrir ást og fjölskyldu, jafnvel í erfiðustu stundum. Ég mun vera til staðar fyrir börnin þín alltaf og elska þau eins og sönn amma á að gera.

Hvíl í friði, kæri vinur . Þú munt alltaf vera hluti af okkur.

Minningarsíður

Nýleg andlát

Útfarir

Hlaðvarp

Þjónustusíða

Fræðsluefni

Björgvin Fannar Ómarsson

Andlátstilkynning

Útför

Aðstandendur

Til Björgvins

Kæri Björgvin

Elsku Bjöggi minn

Elsku ástin mín ❤️

Það geta ekki allir verið gordjöss!

Hjarthlýr og kærleiksríkur